Gece, uykusunda dolaşan veya konuşup ağlayan çocuklar, uyurgezer olarak, aileleri telaşlandınrlar. Çocuklarının bu durumda pek çok tehlikeye uğrayacağını düşünen aileler telaşlanmakta haklıdırlar. Ama yapılan araştırmalar, uyurgezerlik olayının çok yaygın olduğunu göstermiştir.
Dünya çocuk nüfusunun yüzde on beşi, hafif veya yoğun uyurgezer çocuklardan oluşuyor.
Daha çok erkek çocuklarında görülen bu durum, hiçbir belirti vermeden genellikle 5-6 yaşlarında ortaya çıkıyor. Genellikle 12 yaşlarında sona eriyor.
Araştırmalara göre, uyurgezerlik krizi sırasında çocuk, en sıradan günlük uğraşları rahatlıkla yerine getirebilir: Yemek yemek, ders çalışmak gibi. Merdiveni çıkıp dama tırmanabilir. Uyurgezerlik sırasında bütün duyular ve beyin, faaliyet halindedir.Uzmanlara göre uyurgezerlik krizi, genellikle gecenin ilk yarısında ve çocuk uykuya daldıktan iki ya da üç saat sonra geliyor. Yeniden evlilik, boşanma gibi aile içi bunalımlar, oda değişikliği, verilen ağır bir ceza, bazı televizyon programları da çocuklarda uyurgezerlik krizlerine yol açabilir. Uyurgezerlik bu gibi durumlarda çocuğun endişelerini dışa vurmasından başka bir şey değildir ve asla patolojik bir vak’a olarak bakılmamalıdır.
Uyurgezer çocuklar genelolarak haftada bir krizden fazla geçirmezler ve kriz, en fazla birkaç dakika sürer. Ama eğer krizler haftada iki-üç kez yineleniyor ve yaklaşık 15 dakika kadar sürüyorsa, çocuk için tehlikeli sonuçlar doğabilir ve bu durumda mutlaka doktora danışmak gerekir.
Çünkü uyurgezerliğin en büyük tehlikesi, kazadır.
Doktorlar bazı ilaçlarla çocuğun uyku süresini azaltarak tehlikeleri önleme yoluna başvururlar. Halk arasında uyurgezerlerin uyandırılmasının yanlış olduğu kanısı yaygındır. Bu, aniden uyandırılan çocukların daha büyük tehlikelere uğramasına yol açacağı için doğrudur. Çocuğun illa uyandırılması gerekiyorsa, o zaman sakin ve kararlı bir ses tonu ile uyandırılması daha sağlıklıdır. Psikoterapi yoluyla halledilebilen bir durumdur.
