Pirinç, buğdaygiller familyasından bir bitkidir. Çok önemli bir besin kaynağı olan pirinç Dünyanın her yanında vetiştirilir. Dünya nüfusunun. yaklaşık olarak yarısının temel besinini pirinç oluşturur. Pirinç ayrıca çok kullanışlı bir maddedir. Kağıt, şapka, sepet, dam kaplaması, şarap ve zamk yapımında pirinçten yararlanılır.Pirinçle beslenen insanların büyük çoğunluğu Asya’da yaşar. Bazı Asya ülkelerinde kişi başına düşen yıllık pirinç tüketimi 180 kilo kadardır. Pirinç ilk olarak 5 000 yıl kadar önce Hindistan’daki yabanıl bitkilerden elde edilmiş, daha sonra pirinç üretimi doğuva, Çin’e doğru yayılmaya başlamıştır. Pirincin Avrupda tanınması ancak Ortaçağda gerçekleşmiştir.Pirinç sıcak ve nemli yerlerde yetişir. Dolayısıyle pirinç üretimi en çok, yağmuru bololan tropikal bölgelerde yapılır.
Ancak pirinç daha serin iklimIerde de vetişebilir. Bu gibi yerlerde pirinç fidanlarına bol su sağlayabilmek için buradaki çiftlikler küçük hem de üretimde kullanılan makineler azdır.Pirinç yetiştirilmesinde ilk adım tohumun toprağa ekilmesidir. Kısa süre içinde filizler toprağın yüzüne çıkmaya başlar. 25-50 gün filizlere hiç dokunulmaz. Sonra bu fidanlar özel hazırlanmış düz tarlalara taşınır. Pirinci su altında tutmak için özelolarak hazırlanan tarlaların çevresi topraktan yapılmış alçak duvarlarla çevrilidir. Bu duvarlardan içeri su akıtılır. Yüksekliği yaklaşık olarak 10 cm.’yi bulan suyun toprakla karışması sonucunda tarla bir bataklık durumuna gelir. Arazinin bu kadar düz pirinç tarlalarının yapımına elverişli olmadığı yerlerde ise pirinç tarlalan. tepelerin eteklerinde açılan teras biçimindeki düzlüklere yapılır. Ancak buralarda sulama işi çok güçtür. Çiftçiler bu gibi yerlerin sulanabilmesi için yağmur beklerler.
Pirince. bataklık durumuna getirilmiş tarlalarda 6 ay kadar bekletilir. Olgunlaşınca biçilir. Once bataklıkların suyu süzülür. Sonra pirinç bıçak ve orak yardımı ile kesilir ve demet demet toplanır. Demetler Güneşe bırakılarak kurutulur. Daha sonra taneleri saplarından ayırmak gerekir. Bu iş için bir makine kullanılır. Hayvanlar da bazeri bu işi bitkiyi ayaklarıyla çiğneverek yaparlar.
Kabuğu çıkarılmamış pirince çeltik denir. Pirincin yenebilir duruma gelmesi için kabuklarının çıkarılması gerekir. Bu işlem pirincin değirmende öğütülmesi ya da taşla ezilmesiyle yapılır.Temel besini yalnız, kahverengi zarı alınmış pirinç olanlar beriberi hastalığma yakalanabilir. Sinir sistemini etkileyen bu hastalık felç yapar. Hastahğın nedeni vitamin ve mineral eksikliğidir. Yalnız pirinç yemekle bu maddeler yeterli ölçüde alınmış olmaz.
Asya’da çok üretilen pirincin yetiştirilmesi çok zordur. Yoğun bir çalışmayı gerektirir. Bitki, hastalıga yakalanarak zayıflayabilir. Ayrıca pirinç fidanı çok uzun boylu ve zayıf saplı bir bitki olduğundan büyüdükçe tepesindeki taneler ağrrlaşrr. saplar yere doğru eğilir ve pirinç tanelerinin bir bölümü dökülür. Bu da zarara yol açar.
Başka bir zorluk da Asya’da yetiştirilen pirinç bitkisinin gübreden etkilenmemesidir. Dolayısıyle pirincin daha çabuk ve gelişmiş olarak büyümesini sağlayacak olan gübreden yararlanılamaz. Bu nedenle Asya’nın birçok yerinde pirinç yetersizliği vardır.Asya’da çok bulunan uzun saplı bir pirinç türü daha kısa ve güçlü bir sapı olan başka bir pirince aşılanmış ve gübre ile çok iyi büyüyen bir pirinç türü elde edilmiştir. Bu yeni pirinç şimdi Asya’nın bazı bölgelerinde yetiştirilmektedir.
Yeni pirinç ve öbür tahıl türlerinin geliştirilmesine yeşil devrim adı verilmektedir. Bu çalışmalar Asya’daki pirinç üretimini büyük ölçüde arttırmıştır. Ancak bütün’sorunlar henüz tam olarak çözülmemiştir. Yeni tür pirincin üretilmesi için modern çiftçilik yöntemleri gereklidir. Gübreden. başka pirinç hastalıklarını önleyici kimyasal maddelerde sağlanmalıdır. Bu pirinçte bulunan protein oranı eskisine göre daha az olduğundan, birçok kimse tadını da sevmemektedir. Bilim adamları pirinci daha da geliştirmek için çalışmaktadır.