Insan bedenindeki doğuştan ya da sonradan olan biçim bozukluklarını cerrahi yoluyla ya da başka yöntemlerle düzelten hekimlik dalı. Eskıden yalnızca çocuklardaki vücut kusurlarının düzeltilmesi konusuyla ilgiliydi. Günümüzde kemikler, kaslar. sinirler ve eklemlerdeki oluşum bozukluklarının, kaza sonucu meydana gelen bozuklukların tedavisi ve doğal biçime kavuşturulması da onoredinin uğraş alanına girer. Ayrıca “diş-yüz” onoredisi yüzdeki bozuklukları, dişietin oluşumundaki bozuklukları düzelten özel bir ortopedi dalıdır.
Kol, bacak gibi hareket ettirici organların sakatlıklarını düzeltmek, önleyici tedbirleri almak, bu arada fizik tedavi yapmak, yapayorgan takmak, ortopedinin çalışma alanı içine girer. Bugün ortopediyi daha geniş anlamda alan hekimler rehabilitasyon (hastaları, sakatları yenıden iş görür hale getirme), readaptasvontveniden çevreyle, hayatla bağdaştırma) gibi çalışmaları, yani genelolarak, sakatlığa, iş göremezliğe karşı bütün savaşmaları bir araya topluyorlar. Henry Ford’un bir sözü vardır: “Yükselme cesaretini, kendine düşeni yapma çabasını gösterdikçe, hiç kimse gerçek sakat sayılamaz.” Ortopediyi geniş anlamda alanlar bu görüşü benimsemişlerdir.
Orıopedi, kemik, oynak, eklem hastalıklarını, biçim bozukluklarını önleyen, duzelten, iyi eden bir uzmanlık kolu olarak kabul edilince, bu organları etkileyen sinir hastalıklarını da aynı alana sokan/ar vardır. Öte yandan, organları düzeltmede alçı, deri, tahta, keçe, kauçuk, çeşitli madenler, plastikler kullanıldığı için, bunları hazırlayan atelyeler kurulmuş, onoyedinin yardımcısı olarak dayanaklar, destekler, yapma organlar ortaya çıkmıştır. Bu arada, kaybolan kolu, bacağı, daha başka organları aratmayacak mükemmellikte başarılı sonuçlara ulaşılmıştır. Böylece, ileri ülkelerde, artık koltuk değneğiyle, tahta bacakla sokaklarda dolaşanlar ortadan kalkıyor, bunlar protez denilen yapma organlarla sağlamlara yakın, hatta onlarla eşit bir yaşama, hareket etme yeteneği kazanıyorlar.