Kokarca sansargiller familyasından bir memelidir. Çok pis kokar. Bazen kokusu bir kilometre uzaktan duyulabilir. Bu hayvan, kokusunu düşmanlarından gelebilecek tehlikeleri önlemek için kullanır.
Bir kokarca ürkütülünce başını öne eğer, kuvruğunu kaldırır ve bir uyarı anlamında ön pençelerini yere vurur. Eğer bu davranış düşmanını korkutmaya yetmezse birden düşmanına arkasını döner. Kuyruk kökünde bulunan iki bezden kehribar renkli bir sıvı frşkırtrr. Pis kokunun nedeni bu sıvıdır. Kokarca düşmanının yüzüne bu srvıvı 3,5 metre uzaklıktan isabet ettirebilir. Sıvının koku etkisinin yanında, göze geldiği zaman geçici körlük yaratması ve acı vermesi gibi başka etkileri de vardır.
Kokarca, yukarda da belirtildiği gibi sansarla akrabalığı olanbir memelidir. Bazen sansar da denen kokarcalar aslında bu akrabalarından çok farklıdırlar. Sansar Avrupa’da yaşar. Bilinen birkaç tür kokarcanın ise hepsi Amerika’da yaşar.
En yaygın tür, çizgili kokarcadır. Bu hayvan kuzey Amerika’da, güney Kanada ile Meksika arasında yaşar. Aşağı yukarı bir ev kedisi büyüklüğündedir. Kuyruğu ise 20 cm. kadardır. Utun tüylü kalın kürklü ve kısa bacakları yüzünden bodur bir görünüşü vardır. Çizgili kokarcanın siyah vücudunda başından kuvruğuna kadar uzanan iki geniş ve beyaz’ çizgi vardır. Ayrıca başında, burnuna kadar uzanan ince beyaz bir çizgi bulunur. Siyah kuyruğu ise beyaz beneklidir.
Kolayca tanınmasını sağlayan bu renkler uyarıcı bir anlam taşır. Bir kere üzerine kokulu sıvı fışkrrtılan bir saldırgan, kokarcayı kolaylıkla tanır ve bir daha ona saldırrnaz.
Benekli kokarca. çizgi ii kokarcadan biraz daha küçüktür. Öteki türlerin aksine, benekli kokarca ağaçlara büyük bir kolaylıkla tırmanır. Kokulu sıvısını fışkırttığı zaman arka ayaklarını da kaldırarak bir bakıma amuda kalkar. Benekli kokarcalar
Amerika Birleşik Devletleri’nin her yanında bulunur. Domuz burunlu kokarca ise A.B.D.’den güney Amerika’ya kadar olan bölgelerde yaşar. Kokarcalar etoburdur. Asıl besileri kurbağa. böcek ve kuşlar gibi küçük havvanlardır. ‘Bu küçük hayvanların çoğu ekinlere zarar verir. Bu yüzden kokarcanın çiftçilere yararı dokunur. Bazen kokarealar bitki de yerler. Bazı bilim adamları kokareayı bu nedenle hepçil sayar.
Kokarca geceleri beslenir ve gündüzleri dinlenir. Bir ağaç kovuğunu ya da yerdeki bir çukuru in olarak kullanır. Kışın, kokarcaların çoğu inlerinde uyurlar ve vücutlarında biriktirdikleri vağı kullanırlar. Buna kış uykusu denir.Benekli kokarca kış uvkusuna yatmaz.
Baharda dişi kokarca on kadar yavru doğurur. Yavrular doğdukları zaman kördür. Kürkleri de yoktur. Yedi hafta sonra yavru inden ilk kez çıkar ve anasıyla birlikte avlanmaya gider.
Koku bezleri çıkarılan kokarcalar kedi, köpek gibi bir ev hayvanı olurlar. Bazı kökarealar çiftliklerde kürkleri için vetiştirilir. Genellikle kürkleri, başka değerli kürkleri taklit etmek için boyanır. Vahşi kokarcalar da kürkleri için avlanır.