Düztabanlığın tıptaki adı pes planus’tur ve ayak kemiklerinin ortopedik bozukluklarından biridir. Doğuştan olduğu kadar genellikle çocukluk çağında kusurlu yere basma, biçimsiz ayakkabılar giyme sonucu ortaya çıkan ve ayak tabanının kavsinin kaybolmasına ve düzleşmesine neden olan bir rahatsızlıktır. Bu kimseler rahat yürüyemezler ve ağrılardan yakınırlar. Bir kimsenin düztaban olup olmadığını anlamak için o kişiyi çıplak ve ıslak ayakla düz bir zemine bastırmak gibi basit bir yöntem uygulanır. Normal kimselerde ayak izi, parmak ve topuklar arasında incelme ve hatta kesilmeler gösterdiği halde düztabanlarda kalın bir iz vardır. Ancak küçük çocuklarda ayak tabanı kavsi henüz tam belirmediği için onlarda düztabanlığı anlamak zordur.
Düztabanlık başlangıçta hafif ağrı, yorgunluk duymakla ortaya çıkar. Bu devrede gerekli tedbirlerin alınması çok defa ilerlemeyi durdurur. Çocukların uygun ayakkabı giymesi çok önemlidir. Kubbenin çökmekte olduğu hissedilirse ayakkabılara kavisli çelik parçalar yerleştirilerek önü alınabilir.
Ayak cimnastiği yapmak da faydalıdır. Kasları ovmak, eklemlere dönme hareketleri yaptırmak, parmak üzerinde yürümek, ayak ucunda durmak, çıplak ayakla yürümek faydalıdır. Ağır durumlarda cerrahi müdahale gerekir.
