Genellikle 2 yaş üstü çocuklarada sık görülen kardeş kıskançlığı,ailelerin yanlış davranmaları nedeniyle çözümlenmez bir durum haline geliyor.Kıskançlık bir çok şeye sebep olmaktadır bunları sayacak olursak:
çocukların yemek yememesine,çocukların strese girmesine,altını ıslatmasına,parmak emmesine,okula gitme isteğinin olmamasına daha bir çok şeye sebep olabiliyor.Uzmanlar aileyi çocuklaraya sevgiyi eşit bir şekilde dağıtmalarını şiddetle uyarıyor.Kardeş kıskançlığı her çocuğun yapısına göre farkılık gösterebiliyor.Örneğin bazı çocuklar kıskandığı kardeşine şiddet uygularken,bazı çocuklar ise aşırı korumacı tavır sergileyebiliyor kimisi de dışa vuramıyor.
Kıskançlık duygusunu yaşayan çocuk sevilmediği düşüncesien kaplıp anne ve babadan uzaklaşabiliyor.İlgiyi üzerine çekmeye çalışabiliyor,gelişim evresinde gerileme görülebiliyor altına ıslatmak gibi,yemek yememe gibi.Aileler bunu dikkate almalıdır çocuk depresyona girebilir.Kıskançlık çocuğun yapısını bozabiliyor hırçınlık ortaya çıkabiliyor.Kardeşini kıskanan çocuk küçük kardeşi gibi onun da altının bezlenmesini hatta annesinin onu emzirmesini bile isteyebiliyor.Bu konuda en iyi çözüm çocuklara eşit şekilde davranılamasıdır.Anne ve babalar Kardeşlerin kavgasında taraf tutmamalı ve eşit davranmalıdırlar.Sen büyüksün gibi laflar sarf edilmemeli bunun aksine ikisiylede ayrı ayrı konuşulmalıdır.
En büyük hatayı başta aileler yapmamalıdır ilk doğurduğunuz çocuğu şımartmamanız önerilir yoksa ilerde bu gibi problemlerin onların hayatını ne derecede etkildiği ortaya çıkar.
Doğumdan sonra bebekle ilgilenen ebeveynler büyük çocuğu ilgi ve sevgiden mahrum etmemelidirler.Yeni doğan bebeğe aşırı sevgi göstermekten kaçınmalıdırlar.Bebeğin uyuduğu ortamda ses çıkarıyorsun diye sert davranışlarda bulunmamalıdırlar aksi halde bu çocuğun kıskançlığını daha da artırır.
Bir diğer önemli nokta ise kardeşler arasına asla kıyaslama yapılmamalıdır.Büyük kardeşten bebeğin bakımıyla ilgili destek istenebilir.Çocuk bu işi tamamladıktan sonra ona iltifat edin.Bu gibi davranışla çocuğun kıskançlığı azalır ve koruyuculuk duygusu gelişir.
